Protest povodom procesa politicke rehabilitacije bivseg oruzanog clana Hortijeve okupacijske

Protest povodom procesa politicke rehabilitacije bivseg oruzanog clana Hortijeve okupacijske zandarmerije na Visem sudu u Novom Sadu
Javljam Vam se i molim Vasu moralnu podrsku (kao jedna od poslednjih zivih
svedoka tzv. „Novosadske racije“, zapravo genocida pocinjene od strane
Hortijeve fasisticke Madjarske), jer se borim za pravdu i istorijsku istinu, te
mislim da bi rehabilitacija dobrovoljnih oruzanih clanova Hortijeve
fasisticke vojske i policije bila nepozeljna, pa cak i tada, kada se radi
mozda o nekim „visim politickim interesima“ pomirenja izmedju R. Madjarske
i R. Srbije.
Stvarno pomirenje trebalo bi da se dogodi na bazi istorijske istine i da bude nezavisna od kratkorocnih politickih, pa mozda i ekonomskih interesadveju zemalja.Putem falsifikovane istorije, putem rehabilitacije dokazanih fasistickih
ratnih zlocinaca nece se moci postici istinsko pomirenje.

Putem politicke blokade medija (u R. Madjarskoj vec od 2011. godine, a u R.
Srbiji od 2017 godine) u vezi sa ovom rehabilitacijom (radi se o pokojnom
Vrbaskom ratnom zlocincu, dobrovoljcu naoruzanih tzv. „Turanskih lovaca“
Hortijeve zandarmerije, Tiboru Kisu, ciju rehabilitaciju forsira iz
Budimpeste njegova unuka Magdolna Kis, i sama na visokoj funkciji kao
predsednica jednog mocnog udruzenja za rehabilitacije navodno neduzno
likvidiranih 1944-45, te sa mocnom podrskom politicara obeju zemalja, nece
se moci postici istinito pomirenje.

Posto vodece medije u R. Srbiji i u R. Madjarskoj izvrsavaju uputstva
politicara u tim zemljama i nisam u mogucnosti da iznesem u javnost taj
sramotni proces rehabilitacije niti u Madjarskoj, niti u Srbiji, peostala
mi je mogucnost da se obratim inostranim medijima: Nemacki ARD je tokom
ovog leta uradila sa nama (sa mnom kao zivim svedokom, gospodinom
Aleksandrom Veljicem – najautenticnijem istrazivacu Novosadske racije, te
sa mojim sinom Martinom) intervju a na osnovu cega je nastao audio- i
video-snimak kako o tzv. „Novosadskoj raciji“, tako i o tome sramnom
procesu rehabilitacije  na Visem sudu u Novom Sadu (posl. broj REH 48/2011),
a koji smo podelili na nasim FB stranama.
Kako vreme odmice, osecam potrebu da dam do znanja vec sada siroj
medjunarodnoj javnosti ovo sramno cutanje medija u obema zemljama, i to u
srcu Evrope: ako ne bude bilo pomaka u vezi ove predstojece sramne
rehabilitacije, planiram da zapocnem strajk gladju u srcu Beca, ispred
ambasade R. Srbije u ulici Gumpendorfer Str. 83, te da predam ovu peticiju
saradnicima nase ambasade.

Molim lepo za Vasu moralnu podrsku, ako se slazete da se politika ne bi
trebala umesati u rad sudova Republike Srbije.

Ovome mome podnesku pored peticije Visem sudu u Novom Sadu
(pod „A“) prilozicu i sledece dokumente i clanke pisanih medija iz R. Srbije
izmedju 2011 i 2017 godina, a koji sluze kao dokazni materijali:

1.Izvod (za osobu cija se rehabilitacija predlaze na Visem sudu u Novom
Sadu)  iz tzv. „Otvorene knjige tajnih grobnica“, Ministarstvo pravde
Republike Srbije.
2.Clanak iz „Stanje stvari“ o dobrovoljnim pomagacima Madjarskih fasista
(tzv.: Turanski lovci), objavljen 26. marta 2014.
3.Clanak novinarke Erzebet Marjanov pod naslovom „Prekinut postupak
rehabilitacije Tibora Kisa iz Vrbasa“ (objavljeno u dnevnom listu „Dnevnik“) iz 2014 godine.
4.Clanak Djordja Vukmirovica i Ljiljane Preradovica iz Vecernjih Novosti od
  19. juna 2013 godine pod naslovom: „Cast samo postenima“
5.Clanak Ljiljane Preradovic iz Vecernjih Novosti  pod naslovom: „Nije nevina zrtva
partizana“ iz marta 2017 godine
6.Clanak Zlate Vasiljevic u dnevnim novinama „Blic“ od 15. maja 2011 godine („Kepiro je bio surov u Novosadskoj raciji“).
7. Izvod iz arhive Pokrajinskog muzeja u Novom Sadu sa podacima o ratnim
zlocinima pocinjenih od strane Tibora Kisa (deportovanje civila srpske
nacionalnosti i pljacka oruzja).

Sa postovanjem,

Ema Zadjva rodj. Merei
drzavljanka Republike Srbije
pravosnazno rehabilitirana resenjem Viseg suda u Somboru (Reh 62/2014)