MANASTIRI ZA KOJE NI NE ZNAMO DA POSTOJE: Treba ih obići jer su pravo skriveno blago naše zemlje

MANASTIRI ZA KOJE NI NE ZNAMO DA POSTOJE: Treba ih obići jer su pravo skriveno blago naše zemlje

06 December 2016

Predstavljamo vam 10 skrivenih manastirskih blaga Srbije koja vredi obići, iako se mnoga nalaze u zabačenim mestima naše zemlje, ili su ostala zaboravljena, u senci većih pravoslavnih zdanja.

10. Manastir Bešenovo

manastir besenovo

Manastir Bešenovo je, prema predanju, s kraja 13. veka, na južnim padinama Fruške gore, uz potok koji danas nosi naziv Čikoš, osnovao sremski kralj Dragutin Nemanjić (1253 – 1316). Posvetio ga je Svetim arhangelima Mihailu i Gavrilu, zaštitnicima njegove plemenite vladarske loze. Na zidu manastitirske crkve je, naime, pronađen zapis da je ona oslikana još 1476. godine. Znatno opširnije, o manastiru Bešenovo govori se u najstarijem turskom popisu Srema koji datira iz 1546. godine. Mada su Sveti arhangeli Mihailo i Gavrilo slava manastira Bešenovo, značajno mesto u njegovoj istoriji imaju i Sveti Kirik i Julita. Reč je o sinu i majci koji su, u vreme rimskog cara Dioklecijana, za veru hrišćansku, postradali 304. godine, u grčkom gradu Ikoniji. Jedan deo njihovih moštiju je stigao u Bešenovo i tu dugo čuvan. Turci su manastir spalili, zajedno sa Krušedolom i Velikom Remetom, nakon bitke na brdu Vizirac povrh Petrovaradina 1716. Najveće stradanje priredile su ustaše, 1942. godine, opljačkale manastirsku riznicu, uključujući i kivote triju svetitelja i sve dragocenosti koje su bile u njima. Sve je odneto u Zagreb, a same mošti naprosto istresene iz kivota i razbacane po manastiru! Sve monahe fruškogorskih manastira ustaše su pohapsile i poslale u svoje logore smrti. Pošto su, prethodno, sremski partizani u njemu smestili svoj štab, na zahtev ustaškog glavnog stožera iz Zagreba Nemci su ga, tog dana, avionskim bombama praktično sravnili sa zemljom. Komunistička vlast nije dozvolila da se manastir posle rata obnovi i oduzela mu je sva imanja koja je imao. Danas, na inicijativu i uz blagoslov Njegovog preosveštenstva Episkopa sremskog gospodina Vasilija i trud i istrajnost igumana Arsenija Matića, Bešenovo se, ponovo, izdiže ka nebesima iznad Svete Fruške gore Ukoliko želite da pomognete manstir, u ovom videu iguman arhimandrit Arsenije govori na koji način to možete uraditi i poziva vas da ga posetite.

9. Manastir Pustinja sa crkvom Vavedenja Presvete Bogorodice

manastir-pustinja

Do Poćute se od Valjeva dolazi novoizgrađenom deonicom puta, i na samoj uzbrdici u centru je skretanje nadesno. Zatim se lošim putem silazi dosta dugo, tako da, kada pomislite da ne znate gde ste, stižete na prelepo mestu u šumi u kanjonu reke Jablanice. Po predanju, manastir je osnovan u XIII veku u vreme srpskog krallja Dragutina. Nezavisno od legende, današnji hram leži na temeljima još starijeg iz XI veka. U porti su drevni grobovi. Najstariji pomen manastira potiče iz 1572. godine. U okolnim skrovitim pećinama živeli su monasi pustinjaci, pa najverovatnije odatle potiče naziv manastira. Manastir je više puta rušen i spaljivan. Obnavljan je nekoliko puta. Za vreme Kočine krajine, Bušatlija paša je spalio manastir, pa je isti opusteo. Bio je tada jedina bogomolja u valjevskom kraju i tu su dovodjeni bolesnici kod monaha na lečenje. Hram je zidan od kamena i pravilno tesane sige. Naos je prekriven crepom. Hram ima pored zapadnog ulaza i drugi manji sa severne strane, što je retkost kod pravoslavnih hramova. Postoji i veoma lep zidani ikonostas sa ikonama. Zidani ikonostasi su karakteristični za veoma stare hramove. Način gradnje upućuje na pravoslavne jermene, što takodje govori o starosti ovog manastira. Freske potiču iz 1622. godine, i dobro su očuvane. Manastir Pustinja je bio parohijska crkva i aktivan muški manastir do 1951. godine. Danas je ženski, i o njemu brinu monahinje.

SAZNAJTE NESTO VISE O DREVNOM MANASTIRU U BLIZINI VALJEVA NEDALEKO OD SELA POCUTE…MANASTIRU PUSTINJA …OVDE SE POMINJU JOS DVA MANASTIRA, MANASTIR JOVANJA I MANASTIR GRACANICA…MANASTIR GRACANICA JE NEDAVNO POTOPLJEN ZBOG IZGRADNJE BRANE…. OVAJ VIDEO SNIMAK URADILI SU MILIJANA BOZIC I ZORAN NIKOLIC
STIHOVE NAPISALA I GOVORI MILIJANA BOZIC A SNIMATELJ I REDITELJ ZORAN NIKOLIC…IGUMANIJA OVOG MANASTIRA JE MATI NINA I POSLUSAJTE PESMU POSVECENU MATI NINI U IZVODJENJU CRKVENOG HORA ZA KOJU JE TEKST NAPISALA MILIJANA BOZIC:

ZABORAVLJENO OTKRIĆE NEMAČKE BIOHEMIČARKE: Još 1955. tvrdila da su ove dve namirnice sigurna zaštita od raka!

ZABORAVLJENO OTKRIĆE NEMAČKE BIOHEMIČARKE: Još 1955. tvrdila da su ove dve namirnice sigurna zaštita od raka!

Advertisement

Dr. Johana Budwig, Nemačka biohemičarka, svoj dugi životni vek posvetila je proučavanju masti i ulja, pri tome je pronašla kombinaciju za borbu protiv malignih bolesti.

“Nezdrava mast može prouzrokovati tumore, a zdrava mast ih rastvara”, napisala je dr. Johana Budwig u svojoj knjizi “Laneno ulje kao pravu pomoć protiv artritisa, srčanog infarkta, kancera i drugih oboljenja”…

“Otkriven je iznenađujuće veliki broj veza između fatalnih bolesti i metabolizma masti. Čvrste masti, koje nisu rastvorljive u vodi i ne mogu se povezati sa proteinima, nisu više u mogućnosti da cirkulišu kroz prefinjene kanale kapilara. Krv se zgušnjava i nastaju problemi sa cirkulacijom. Jedina supstanca koja ima karakteristike kancerogene ćelije jeste izolovana mast. Kada živa tkiva odbace neku masnoću, tijelo mast izoluje i nastaje težak problem, zato što se ovakve masti odlažu na mjesta gdje se pod normalnim uslovima nikad ne bi našle”, smatra dr Budwig.

Masnoće su neophodne našem organizmu jer se njihovim razlaganjem oslobađa velika količina energije. Osim toga, povoljno djeluju na rast, obnavljanje ćelija, funkcionisanje mozga i nerava, imuni sistem.

Njihovo pozitivno dejstvo, međutim, ispoljava se samo ako se uzimaju prirodne masti i to ne u prekomjernim količinama, jer mogu da dovedu do gojaznosti i oboljenja kardiovaskularnog sistema.

Dr. Johana Budwig je rođena u Njemačkoj 1908. godine, a umrla je u Freudenstadt 2003, u svojoj 94. godini. Studirala je farmaceutsku hemiju i fiziku i doktorirala u obje discipline. Od početka Drugog svjetskog rata rukovodila je vojnom bolnicom sa 5.000 kreveta, a 1949. godine vratila se u Münster, u novoosnovani Njemački institut za istraživanje masnoća (Deutsches Institut für Fettforschung).

Pošto u to vrijeme nije postojao način da se iz krvi testiraju lipidi, Johana Budwig je upotrebila radioaktivne izotope joda i kobalta u hromatografiji na papiru i uspela da analizira masti. Svojim otkrićem omogućila je svjetskoj nauci mjerenje masnoća do jednog mikrograma. Prva je shvatila biohemijsku važnost esencijalnih masnih kiselina u procesu disanja (biološkoj oksidaciji) žive ćelije.

Advertisement

Tokom pola vijeka uspješne pomoći hiljadama ljudi oboljelim od raznih, pa i malignih bolesti, dr Budwig je svoje iskustvo pretočila u brojne knjige i brošure, između ostalih: Smrt tumora, Dijetetski kuvar sa biljnim proteinima, Rak: problem i rješenje, Oslobođeni kancera: vodič za nježno, netoksično iscjeljenje, u kojima je ukazivala na ključni značaj korišćenja masnih kiselina i poražavajuće rezultate upotrebe pogrešnih masti u ishrani.

Zbog svojih stavova njemačka biohemičarka je došla na udar moćnika prehrambene industrije, pa je narednih četrdeset godina protiv njih vodila pravne bitke koje je uspjela da dobije u svoju korist.

Ipak, to ju je iscrpljivalo i onemogućavalo u njenom daljem istraživanju. Iako je bila sedam puta nominovana za Nobelovu nagradu od strane visokokvalifikovanih predlagača, nikada je nije i dobila. Kada je pod pritiskom industrije morala da napusti Institut, počela je da studira medicinu 1955. godine (kada je već imala 47 godina!), ali nije diplomirala, jer ju je majka djeteta oboljelog od sarkoma zamolila da pomogne u izlječenju.

Tada je bila optužena da po bolnici traži pacijente i odvlači ih od ustaljene prakse liječenja, što naravno studentu medicine nije dozvoljeno, pa je zbog pritiska napustila studije. Kasnije je ipak liječila i savjetovala pacijente koji su joj se obraćali za pomoć. Najveći paradoks ležao je u tome što je najviše pacijenata dolazilo iz ljekarske struke, od onih koji su je najviše napadali.

Johana Budwig je razvila i takozvana ELDI ulja (električno izdiferencirana ulja) koja su kombinacija lanenog ulja, ulja pšeničnih klica i eteričnih ulja. Ta se ulja primjenjuju utrljavanjem u kožu ili stavljanjem obloga, kako bi se poboljšao efekat uljno-proteinske ishrane i pomoglo u liječenju kožnih bolesti. Pokazalo se da takvi oblozi pomažu i oboljelima od artritisa.

“Uspjela sam da dokažem da su proteinske supstance nađene u domaćem nemasnom siru u mogućnosti da biološki visoko nezasićeno laneno ulje rastvaraju u vodi”, otkrila je jednom prilikom dr. Johana. Ulje sjemena lana sadrži velike količine omega 3 esencijalne linoleinske masne kiseline, koja pomaže u obnavljanju membrane svake ćelije (kancerogene se zakače na membrane nezdravih ćelija), piše “Magično bilje“…

Dakle, jedite bijeli sir i laneno ulje često i sigurni ste, prema njenoj teoriji.

Izvor: magicnobilje

Advertisement

Zašto je zabranjeno Teslino otkriće besplatne, bez žičnih dalekovoda energije i ko je zaista Ajnštajn? Video sa srpskim prevodom