Every Serb Needs to See This Date: Monday, December 20, 2010, 11:08 PM Please publicize this as widely in the Serbian community as you can.

Every Serb Needs to See This
Date: Monday, December 20, 2010, 11:08 PM

Please publicize this as widely in the Serbian community as you can.

According to this classified cable I found on Wikileaks, the European Union
has told the Serbian government in no uncertain terms that the only way
Serbia can join the EU is to recognize Kosovo. This is totally contrary to
the EU and the Tadic regime’s publicly stated assertions that the two issues
are not linked.

The truth is that the Serbian government can not continue it’s program of EU
integration unless it is willing to recognize, and therefore give-up, Kosovo
forever. The fact that Tadic is pursuing EU membership means that his
intention is to forfeit Kosovo. The Serbian people need to know the truth
because the Tadic regime is misleading them. They need to know that the only
way to join the EU is by forfeiting Kosovo forever.

– Andy

Reference ID     Created     Released     Classification     Origin
10PARIS207     2010-02-22 14:02     2010-12-06 21:09

DE RUEHFR #0207/01 0531431
P 221431Z FEB 10 ZDK

C O N F I D E N T I A L SECTION 01 OF 04 PARIS 000207


E.O. 12958: DECL: 02/11/2020

PARIS 00000207  001.2 OF 004

Classified By: Political Counselor Andrew R. Young, Reasons 1.4 (b), (d

¶1.  (C/NF) SUMMARY: During separate discussions with OSD
Assistant Secretary for International Security Affairs
Alexander Vershbow and EUR Deputy Assistant Secretary Spencer
Boyer in early February, Roland Galharague, MFA
A/S-equivalent for Continental Europe, adopted a defensive
posture about the potential sale of Mistral class ships to
Russia; expressed skepticism about the depth and durability
of Russia’s support for sanctions against Iran; acknowledged
Putin’s dominance in Russia while proposing, as a means to
strengthen Medvedev, that we respond positively to his
proposals for reforming European security and holding an OSCE
summit; asserted that Serbia cannot win back Kosovo and also
win entry into the EU; expressed pessimism about the future
of Nagorno-Karabakh negotiations and about the impact of
instability in Iran on Azerbaijan, Turkmenistan, and Armenia;
and claimed that Bosnia and Afghanistan could become
difficult issues for trans-Atlantic relations this year
because of the USG’s alleged disengagement from Bosnia and
its alleged failure to consult adequately with European NATO
allies on strategy in Afghanistan.  END SUMMARY.


¶2.  (C/NF) When asked about the potential sale of Mistral
class ships to Russia, Galharague inquired as to why the USG
seems to be singling out France for criticism on this issue.
„I recently spoke to my Dutch counterpart,“ he reported, „and
he said you have not approached him on this subject“ despite
recent Dutch (and Spanish) efforts to make similar sales.
Furthermore, the Mistral is not „top end“ military equipment,
Galharague argued, describing it instead as a combination
between „a truck and an oil ship“ with some helpful
navigation tools.  It will not contribute significantly to
Russian military capabilities.  Russian leaders have been
over-selling the military significance of the Mistral in
order to quell domestic opposition to its purchase from
abroad.  Some Russians consider the sale a harbinger of the
end of shipbuilding in their country, and claim the ship
could be built at home but would simply take longer.  The
production and sale of armaments is a major industry in
Russia, possibly second only to oil and gas.  In his February
10 press conference, the Chairman of Russia’s National
Security Council, Nikolai Patrushev, seemed „very reticent“
about the possible sale, according to Galharague.

¶4.  (C/NF) Asked about Georgia’s reaction to the possible
sale, Galharague insisted that France has maintained „very
good“ relations with Tbilisi.  The GOF „strategy“ for Georgia
to recover its lost territory is to persuade the Tblisi
government to engage with the leaders of the secessionist
territories and to continue on their path toward EU
accession.  The demands of accession — such as internal
democratic reforms and good relations with their neighbors —
will serve Georgia and the region well.  Nonetheless,
Galharague acknowledged that Tbilisi has good reason to fear
Russia, given their recent history.  This ship will not,
however, affect their strategic situation, Galharague argued:
„The Russians have already invaded Georgia without the ship.“

¶5.  (C/NF) While acknowledging that Georgia and the Baltic
countries feel threatened by Russia — with reason —
Galharague concluded that Russia is not a threat to us and
there is no reason we should not sell equipment to them which
does not fall into the realm of restricted armaments.  The
Mistral class ship does not contain high end or sensitive
technology, he insisted.


¶6.  (C/NF) The Russians are currently benefiting from their
helpful statements on Iran while realizing full well that
China will water down any sanctions proposals, Galharague
asserted.  When praising Russia’s new stance, he argued, we
should be cognizant of their complicated relationship with
Iran.  Russians have an interest in strong ties with Tehran,
especially because Iran is still a primary market for Russian
arms sales.  On the other hand, were Iran to normalize its
relations with western governments, it could develop into a
major Russian rival for gas sales to the European market.  To
balance various and competing elements of its relationship
with Iran, Russia has an interest in serving as a
„go-between“ in the conflict between Iran and the west.  In
fact, Galharague claimed, Russian leaders were furious when
Turkey recently started to seize that mantel.

PARIS 00000207  002.2 OF 004


¶7.  (C/NF) When discussing the comparative influence of
President Medvedev and Prime Minister Putin, Galharague
claimed that Medvedev, whose initial gut reactions to events
clearly differ from those of Putin, is trying to assemble his
own power bases independent of the former President.  In the
meantime, „power still rests with Putin,“ Galharague
assessed.  Putin, not Medvedev, constantly juggles and
balances competing domestic interests in Russia.  As a case
in point, Galharague cited the Russian government’s reaction
to the financial crisis.  After the government painstakingly
established a mechanism for determining how to divide
stimulus funds among various economic sectors and private
interests, Putin simply decided unilaterally who would
receive state support.  In general, Galharague observed,
Putin much prefers to focus on domestic issues rather than
foreign policy.  Putin prefers cutting deals in the murky
Russian business world to delving into the complexities of
international politics.

——————————————— ————-
——————————————— ————-

¶8.  (C/NF) Galharague described the long-standing French
effort to strengthen Medvedev by respecting his official role
as president of Russia, regardless of Putin’s competing power
and influence. „We treat Medvedev as president and address
presidential issues with him.“  They also seek to validate
Medvedev’s initiatives, regardless of the substantive
content, in order to reward his efforts to put new ideas
forward.  As an important example, Galharague mentioned
Medvedev’s proposal for revamping European security
architecture.  Medvedev invested a lot of political capital
in this effort, Galharague argued, and we should provide a
positive response, even if we do not accept the proposals.
For this reason, President Sarkozy sent Medvedev a letter of
acknowledgment after receiving the proposal.  Tying this
approach to USG policy toward Russia, Galharague several
times asked how the USG plans to measure the success of the
„reset“ with Russia?  The French, he said, would like to know
whether the USG has established benchmarks for progress, and
they wonder how START negotiations might fit into this


¶9.  (C/NF) Galharague stated that the French largely agree
with us about how to address questions of European security,
except in one area: they support the idea of an OSCE summit.
While Paris concurs with the USG analysis that the Russian
proposals for reforming Europe’s security institutions
contain a number of „unacceptable“ elements, he argued that
we must understand that „we’re playing a game of judo — we
do not want to give the Russians a pretext to claim they’re
being ignored.“  He added that the Russians are adept at
manipulation.  „We constantly feel like we have a better hand
but they’re playing a better game — it’s the same in
business and economic arenas.“  Claims of disrespect by
western nations resonate in Russian domestic politics, to our
detriment, he warned.  Therefore, we must emphasize the
positive elements of the Russian proposal and communicate a
sincere willingness to engage.  An OSCE summit can help with
these aims, Galharague argued, and at the same time support
the Corfu process.  A summit would need to involve at least a
minimum number of substantive issues, such as regional
conflicts or the status of conventional forces in Europe, but
by agreeing to move ahead with the summit we would put the
onus back on Russia.

*——————————————— —–*
——————————————— —–

¶10.  (C/NF) Galharague asked that the USG work together with
the EU to discourage the Serbians from proposing a new U.N.
resolution on Kosovo, stating that Serbian Foreign Minister
Jeremic „seems to believe Serbia can win on Kosovo and win EU
entry.  We need to let him know this is not true.“  Right
now, Galharague reported, „the Serbs are furious with us (the
French)“ in response to the demarche the GOF delivered in
Belgrade in early February (reftel) about Serbia’s possible
plans for a U.N. resolution.  „We delivered the message in
very forceful terms.“  In fact, the Serbs interpreted the
demarche as a major change in position, Galharague reported.

PARIS 00000207  003.2 OF 004

The EU had thus far maintained the position that the issues
of Kosovo and Serbian entry into the EU were not formally
linked.  „There was no formal conditionality,“ Galharague
said, adding that the Serbs now understand that to be a
member of the EU they must eventually recognize Kosovo.  „We
told them we do not want another Cyprus,“ he explained,
referring to Cyprus‘ controversial EU accession in 2004 as a
divided island where EU legislation remains partly
„suspended“ in the northern part of the island which is
outside of the government in Nicosia’s control.  Nonetheless,
Galharague predicted the Serbs will likely go ahead with the
U.N. resolution in any case, and the USG and the EU will be
forced to oppose it.

¶11.  (C/NF) Furthermore, Galharague asserted, before the
Serbs join the EU, they will need to resolve key issues with
Kosovo in the fields of justice, police, customs, transport,
agriculture, and also any differences over names and
terminology.  The best way for Serbia to address issues
related to Kosovo is by working with the European Union Rule
of Law Mission in Kosovo (EULEX).  „At the end of the day,
though,“ he reiterated, „Serbia must recognize Kosovo if it
wants to join the EU.“


¶12.  (C/NF) The Nagorno-Karabakh negotiations appear to be at
a „dead end,“ Galharague averred, adding that „Minsk (The
Minsk Group) is going nowhere fast.“  He noted that the
French government is not in a position to push the Armenians
at the moment because French citizens of Armenian origin
„represent about 500,000 votes“ and French regional elections
will take place in March.  Other factors may soon impact the
Caucasus region, he warned, such as instability in Iran.
Azerbaijan, Armenia, and Turkmenistan all have important
trade and energy ties with Iran and they could be immediately
affected by the Iran sanctions bill currently making its way
through the U.S. Congress.  At the same time, the effort to
impose harsher U.N. sanctions may offer us an opportunity to
further engage with those three countries about their
approach to Iran.

——————————————— —-
——————————————— —-

¶13.  (C/NF) When assessing potential issue areas where the
USG and EU may differ during 2010, Galharague focused first
on Bosnia.  He said the French are disappointed that the USG
appears to have put all plans and actions on hold pending the
elections in October.  Indeed, he implied that U.S. and EU
officials have differing assessments of the need for
continual engagement with the conflicting parties in Bosnia.
Bosnian parties will not make progress without unity between
the U.S. and the EU.  When the Americans disengage, even
temporarily, Galharague claimed the Bosnians perceive it
immediately and react accordingly: „The Americans are giving
up, so why should we do this (make compromises)?“  The USG,
the Spanish EU presidency, and High Representative Ashton
should lead the charge in engaging this year — „we need U.S.
backing now,“ he urged.  As a lever to press the Bosnians
forward on constitutional issues, the EU may be able to use
the ruling by the European Court of Human Rights, which
declared that the Bosnian Constitution does not conform with
European human rights standards.

¶14.  (C/NF) Galharague described Afghanistan as the second
potential trans-Atlantic flashpoint in 2010: „There is an
emerging feeling the war is not jointly owned and managed.“
President Obama waited eight months to make a decision and,
during that period, at no point did European opinion factor
into his deliberations, according to Galharague.  DAS Boyer
firmly disagreed, citing USG consultations and discussions
with French officials in Paris and in Washington, DC.
Galharague acknowledged these discussions took place, but
claimed the question Americans posed to their European NATO
allies was not „What do you think?“ but „How many troops can
you put on the ground?“  More recently, he said, the USG has
begun contemplating engagement with elements of the Taliban
without consulting European NATO allies.  The French would
like to know, for instance, what this engagement might mean
for our future relations with Pakistan and India.

¶15.  (C/NF) In purely political terms, Galharague explained
that Afghanistan has developed into a difficult issue,
especially in France.  With the French death toll in
Afghanistan having reached 40, he noted, local politicians
have found themselves increasingly faced with grieving
families, to whom they must explain the purpose of the war.

PARIS 00000207  004.2 OF 004

„The perception is that we’re there because the Americans are
there,“ he said.  „We’re not sure where we’re going and we’re
not being asked or consulted.“  Initially, the majority of
Europeans supported the war in Afghanistan, invoking Article
Five of the NATO Charter and committing a „fairly high“
amount of troops and resources.  But now „no one knows the
purpose“ of the war.  „Perhaps the French government should
have made a better show of the consultations“ that did take
place, Galharague admitted, „but to display them you have to
have them.“

¶16.  (C/NF) EMBASSY COMMENT: Galharague is not ultimately
responsible for the Afghanistan-Pakistan region, which is
handled by a separate cell within the MFA, so his comments
may not reflect the views of those who regularly engage with
the USG on this issue.  Notably, when discussing public and
official perceptions of the war in Afghanistan, he made no
mention of SRAP Holbrooke’s two visits to Paris in the last
three months, or post’s constant exchanges about Afghanistan
with French officials at the senior and working levels.
Galharague focused on a perception of minimal consultation,
which he admitted could persist regardless of reality.  END

¶17.  (U) ASD Vershbow and DAS Boyer have cleared this cable.

Kosovo organ donor ring: the Israeli connection Most international trafficking rings have involved wealthy Israeli patients on ‚transplant tours‘

Kosovo organ donor ring: the Israeli connection
Most international trafficking rings have involved wealthy Israeli patients on ‚transplant tours‘

Paul Lewis
guardian.co.uk, Friday 17 December 2010 19.50 GMT
Article history

The Israeli market for donor livers has been well-documented. Photograph: Ben Edwards/Getty

It is fitting that the man described as the „fixer“ in Kosovo’s alleged organ ring was an Israeli of Turkish descent. Moshe Harel, a fugitive wanted by Interpol in connection with the case, is accused of matching potential donors recruited in Turkey with recipients, many if not all of whom had connections with Israel.
The Israeli market for donor livers has been well-documented, and most international trafficking rings have involved wealthy Israeli patients on so-called „transplant tours“. Organ donation in Israel is low due to concerns in the Orthodox community about the body after death.
Until recently, experts said, Israeli citizens were able to claim partial subsidies from health providers when receiving transplants abroad. The loophole is said to have been recently closed after international pressure.
Only 10% of Israeli adults hold donor cards, compared with more than 30% in most western countries. Israel has launched a scheme in an attempt to increase donor rates, meaning card carriers have the right to priority treatment should they require a transplant.
Last monththe recipients of organs illegally tranplanted in a private hospital in South Africa were described as Israelis. The donors – said to have included children – were Brazilians and Romanians paid $6,000 (£3,869) for a kidney. Netcare of South Africa, which also runs hospitals in Britain, admitted in court to receiving R3.8m (£342,000) from an illegal organ trafficking syndicate. Paul Lewis
Published 01:27 20.12.10
Latest update 01:27 20.12.10
Israeli involved in Kosovo organ trafficking case on run from Interpol
Moshe Harel, an Israeli of Turkish descent, is suspected of being at the center of a network of organ traffickers in Kosovo.
By Danna Harman

PARIS – An Israeli is on the run from Interpol after being suspected of being at the center of network of organ traffickers in Kosovo, according to a series of reports in the British Guardian newspaper this week.
Moshe Harel, an Israeli of Turkish descent, is known as „the fixer“ of the alleged organ ring, for his suspected role in matching potential donors recruited in Turkey with recipients, many if not all of whom had connections with Israel.

European Union prosecutors recently brought a case against Harel and six others in the district court of Pristina, Kosovo – but both Harel and another suspect, Turkish doctor Yusuf Ercin Sonmez – left the country and have evaded arrest.
According to the documents brought forward in the case, the donors came from Moldova, Kazakhstan, Russia and Turkey, lured by false promises of $20,000 compensation. Their organs were transplanted into recipients from Israel, Canada, Germany, Poland and elsewhere.
The police uncovered the network in November 2008, when a tired looking Turkish man – 23-year-old Yilmaz Altun – was picked up by police at the airport in Pristina while awaiting a flight home. When questioned by police, he said he had donated a kidney to a recipient of Israel.
Altun told police that he had been in a hospital alongside a 74-year-old Israeli named Bezalel Shafran – who had paid close to $100,000 for the black-market kidney he hoped would prolong his life.
According to an indictment released this week, the surgery was carried out in the Medicus clinic in a suburb near the Kosovar capital.

ЕПАРХИЈА РАШКО-ПРИЗРЕНСКА И КОСОВСКО-МЕТОХИЈСКА Званична интернет презентација са благословом Епископа рашко-призренског и косовско-метохијског Г.Г. Др АРТЕМИЈА

Званична интернет презентација са благословом Епископа рашко-призренског и
косовско-метохијског Г.Г. Др АРТЕМИЈА


На данашњем рочишту у процесу суђења Предрагу Суботичком Суд је одлучио да му се
након више од 10 месеци неправедно проведених у затвору укине притвор.
Након летошње одлуке Врховног Суда Грчке Ареопага да одбије изручење
Архимандрита Симеона, које је захтевала Србија за непостојеће кривице,
изјашњавајући се недвосмислено у својој одлуци да се ради о прогону због
политичких разлога и верских убеђења, стиже и данашња одлука српског Суда о
укидању притвора Предрагу Суботичком.
Једини часни след догађаја био би повратак Епископа рашко-призренског Артемија
на своју катедру, поништавање свих безаконих одлука Синода и Сабора из 2010. године,
и затим процесуирање и адекватно кажњавање протагониста и извршилаца овога
прогона, који данас заузимају највише позиције у Српској Цркви. Они за своја
недела морају одговарати, за тиме вапију људска и божанска Правда.
Позната је чињеница, пре свега тужиоцима Предрага Суботичког, не само да су све
оптужбе још пре више месеци током процеса истраге пале воду, као и да су га
сведоци, укључујући и сведока оптужбе – представника Синода, током истраге
ослободили одговорности, него и да је сама кривична пријава срочена потпуно
несувисло, без икаквих основа, на основу конструкција и зле намере да се Његово
Преосвештенство Епископ рашко-призренски Артемије уклони са своје катедре, а
Архимандрит Симеон смести у затвор, и тако му се одузме свака могућност јавног
деловања и говора.
Штета коју су чланови Синода нанели породици Предрага Суботичког непроцењива је.
Сузе, бол и патњу којe су нанели његовој породици, његовој деци, којој је било
забрањено да виђају свога оца неправедно затвореног, како ће искупити? Којом ће
ценом моћи утрнути дечије сузе?
Кога ће још моћи уверити да су они проповедници Љубави и благога Христа, а не
проповедници мржње, злобе, лажи и оца лажи? Њихова дела нису осведочена Еванђељем,
Уместо признања за велики труд који је Предраг Суботички годинама улагао
залажући се за опстанак и напредак Епархије рашко-призренске, поједини умови
припремали су му затвор.
Али, то није једино безакоње које су већ познати протагонисти и чланови Синода
починили у 2010. години, као и годинама пре тога.
Шта очекивати од оних који слободно и неометано газе Каноне и нарушавају канонски
поредак Цркве? Од оних који кваре чистоту и неприкосновеност Вере, скупоценије од
свега створеног?
Али Бог, праведни Судија и Утешитељ прогоњених, пружиће утеху и породици
Суботички, која је већ месецима неправедно гоњена заједно са Епископом Артемијем,
Архимандритом Симеоном и монаштвом Епархије рашко-призренске.
Епархија рашко-призренска поздравља одлуку Суда о пуштању из притвора Предрага
Суботичког, знајући да је то требало одавно бити учињено, поручујући њему и
његовој породици да сва страдања и ране које су поднели у борби за Истину, неће
бити заборављене и неће пропасти.
Пред српским Судством налазе се и даљи изазови, да судске процесе којима су
обухваћени пропагатори, извршиоци и починиоци гоњења и многобројних безакоња над
Епископом Артемијем, Архимандритом Симеоном, Предрагом Суботичким и монаштвом
Епархије рашко-призренске, доследно и часно спроведу, а одговорне адекватно
Инфо служба епархије рашкопризренске



Притвор, ЦЗ – Београд



Имао сам инфаркт у соби у притвору. Пао сам, како то наш народ каже као свећа.


Давали су ми инфузију, ал то није довољно. Убрзано ми куца срце, имам тешке болове у стомаку, губљење свести, зујање у ушима.


Писао сам суду да ме пребаце у затворску болницу, ал од тога ништа.


Немам проблема са притвореницима и затворском службом. У соби сам ћелији коју ЦЗ нема бољу.


Не могу да пронађу модем како да ме осуде, јер сам политички ухапшен да застрашују народ, не само због геј параде већ због било којих протеста незадовољства народа.


Да ли ће 17. јануара 2011. године суд променити члан у којем је могуће осудити на 40 година робије или ћу бити први политички затвореник у демократској Србији осуђен на смрт због геј параде одлуком Канцеларије за људска права остаје да се дочека 17. јануар 2011. Амин

Тадић: Постаћемо држава науке и знања

Predgovor urednika Glasa Dijaspore:

Država nauke i znanja postaje ona država koja na slobodnom svetskom tržištu plaća najviše plate a takva država Srbija nije niti će u dogledno vreme to moći biti! Ne samo da neće moći najbolje od najboljega kupovati na svetskom tržštu nauke već nije niti će biti u dogledno vreme sposobna da zadrži svoje najbolje apsolvente i stručnjake-Svako to zna da cenu stručnjaka na slobodnom tržištu odlučuje ponuda i potražnja odnosno visoke plate za visokokvalifikovane stručnjake inovatore bez kojih nema konkurentnosti na svetskom tržištu pa stim niti dobrog životnog standarda u svojoj zemlji Srbiji samo šef države G. Tadić nema o tome pojma pa bez crvenila u svojim obrazima pokazuje javnosti svoju nekompetentnost odnosno neznanje rekao bih prije svoju glupost!

Dušan Nonković


Тадић: Постаћемо држава науке и знања


Фото Танјуг

НОВИ САД – Председник Србије Борис Тадић изјавио је вечерас да ће у наредних десет година Србија постати држава науке и знања, чији ће млади стручњаци бити конкурентни на међународној научној сцени и тржишту рада.

Тадић је у Новом Саду, на уручењу награде „Др Зоран Ђинђић“ најбољим младим истраживачима, студентима и ауторима најуспешнијих дипломских радова, истакао да су успешни научници највећи људски капитал Србије и да је њихова обавеза да, осим што раде на самоусавршавању, раде, баш као и покојни премијер Ђинђић, и на унапређивању друштва у којем живе.

„Морамо научити људе да уче, да мењају ствари око себе, да не поклекну пред песимизмом, да се не препусте статичности, мизантропији, мрзовољи и злу који су увек присутни у нашим животима. Ми морамо преокренути ствари, а сви преокрети зависе од појединаца“, рекао је Тадић. Према његовим речима, Србија поново заузима места у међународној науци и истраживању без претензија да буде водећа сила, али са амбицијом да стекне место које заслужује.

„Србија која очекује да јој неко нешто удели, која се жали на своју судбину, која је спремна на свакидашњу јадиковку и песимизам и у којој већина навија за камен, а не за Сизифа који тај камен гура, таква Србија нема перспективу“, казао је Тадић.

Председник Владе Војводине Бојан Пајтић констатовао је на свечаности да је у Србији све више универзитета, а све је мање успешних сутудената и истраживача, због чега је, како је рекао, важно стимулисати најбоље.

„Шта да раде вредни и успешни када је тешко време – да буду оптимисти рекао би Зоран Ђинђић. Молим наше младе лауреате да буду оптимисти јер ништа није отровније од песимизма“, поручио је Пајтић. „Песимисти тврде да се ништа не може променити – е може, и променићемо, а најпре ћемо променити песимисте у оптимисте“, додао је Пајтић.

Годишња награда „Др Зоран Ђинђић“ за младог научника и истраживача с територије Војводине у 2010. припала је доценту др Михаљу Поши с Медицинског факултета у Новом Саду, а награду му је уручила председница Фонда „Др Зоран Ђинђић“ Ружица Ђинђић.

Признање за најбољи дипломски, магистарски или мастер рад из области социологије и филозофије добила је Нора Хицко с Филозофског факултета, а награду јој је уручио председник Србије.

За најбољег студента Унивезитета у Новом Саду проглашен је Дамјан Вучуровић са Технолошког факултета, коме је награду уручио председник Владе Војводине.

објављено: 21/12/2010
  • facebook
  • twitter
  • stampanje
  • posalji prijatelju

Последњи коментари

Novosađanka Srpska Atina | 22/12/2010 10:41

Darko P | 21/12/2010 21:14
Vojvodina je postala nedovoljno razvijen region jer je bruto domaći proizvod pao za pet odsto ispod republičkog proseka koji iznosi 100, pokazuju podaci Republičkog zavoda za statistiku.S druge strane, bruto društveni proizvod Beograda je 79 odsto iznad proseka republike, što pokazuje koliko je Srbija centralizovana i koliku ekonomsku moć ima njena prestonica.re manje od sto godina Vojvodina je po ekonomskoj razvijenosti bila slična Sloveniji, a iznad Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Crne Gore, Makedonije, i ostatka Srbije.Zaostajanje Vojvodine, kako se dodaje, se i ubrzava, jer se pad učešća BDP Vojvodine u BDP Republike Srbije u poslednjih deset godina povećao sa 1,7 na 4,2 procenta.
Napominjem da nisam pristalica autonomaša.

grahham nelli | 22/12/2010 11:48

Postacemo, ucinicemo, treba da, moramo itd. u narednih 10 godina….. Dajte jednom, samo jednom kazite sta ste ucinili u predhodnih 10 godina. Da vas podsetim, unistili ste proizvodnju, poljoprivredu, prodali ste sve vredno u “ burazerskoj “ privatizaciji, porasla je korupcija ( eto napretka ), kriminal, napravili ste partijsku drzavu u kojoj rade samo clanovi vladajucih partija, narod gladan i jos ga vredjate… Sta ce nama nauka , i od ovih 6% visokoobrazovanih kadrova trecina odlazi vani a trecina se nalazi na birou za zaposljavanje. Kad zaposlimo ove sa biroa tek tada ce nam trebati novi kadrovi a do tada … kod nas svaki gazda sve zna, strucnjaci mu netrebaju.Dakle, najpre napravite ambijenat za zaposljavanje visokoobrazovanih pa ih zatim skolujte, nema potrebe gomilati ih na birou za zaposljavanje.

puž golać | 22/12/2010 12:20

A sad svi za Beograd…..da se bavimo naukom!





Dostavljam tekst „OSTAVKA ILI (PRI)VID OPSTANKA“ za objavljivanje u vašoj elektronskoj novini.

Podgorica, 22. decembar 2010. godine                                           Dr Momčilo D. Pejović,


Mogao bih ovaj tekst nasloviti i započeti sa onom u narodu poznatom “Tresla se gora rodio se miš” i da mi se gotovo niko ne naljuti, zamjeri i(li) upita da nijesam omanuo pa napravio poveliku grešku?

Sačekah da vidim i to čudo neviđeno na TVCG nekoliko minuta odmah poslije vijesti u 14 časova u kojima već najaviše, da će gledaoci i svi građani Crne Gore i širom regiona, imati mogućnost da na konferenciji za medije danas u utorak, 21. decembra 2010. godine, pred početak zime u posljednjoj dekadi mjeseca, na izmaku stare a pred skori dolazak Nove Godine, da ujedno slikom i riječju ostvarim(o) puni doživljaj pa čujem(o) iz usta prvoga čovjeka koji je bio na funkciji Predsjednika Vlade Crne Gore nekoliko puta, a koliko je meni poznato on je sa najdužim stažom mandatara predsjednika vlade u crnogorskoj istoriji parlamentarizma od sredine prve decenije 20. vijeka pa sve do dana današnjega, a vjerujem da će barem zadugo tako i ostati.

U “Vili Gorica” bijahu novinari zasjeli i namjestili se da i oni “prvi” čuju, vide i prenesu “OSTAVKU DECENIJE” preko svojih glasila u kojima rade. Po njihovim licima lako se prepoznaje da su tu vijest (o)davno čuli ili (sa)znali iz njima pouzdanih izvora, pa vidjeh da tu nema nekog velikog iznenađenja, jer sada to već bijaše bajata vijest, puka formalnost koju nam saopšti Predsjednik Vlade, odmah nešto poslije čitanja svečanog govora i rezimiranja rezultata “post(ignut)ih” na ekonomskom i političkom planu, ali pored brojnih uspjeha koje nam nabroji ne čuh šta je postignu(t)o na polju prosvjete, nauke i kulture ili toliko bijah “uzbuđen” da sam čuo samo ono što je već (na)javljeno malo prije toga! Primjetno bijaše njegovo uzbuđenje jer zastade, a lice i čelo se orosi najsitijim kapima znoja kada htjede da objavi svoju (ne)voljnu odluku da podnosi ostavku na državničko mjesto Premijera Vlade Crne Gore!

Za razliku od brojnih crnogorskih i regionalnih političkih i ekonomskih analitičara koji iznose lične analize, daju prognoze za dalju perspektivu građana Crne Gore, a većinom kalkulišu ili navijaju za jednu ili drugu stranu, ličnost ili partiju, ovom prilikom reći ću ponešto od onoga što mi se čini, kao i Predsjedniku Vlade što se čini da je u Crnoj Gori “demokratija i ekonomski prosperitet… i da se možemo pohvaliti svima u regionu i Evropi kao prvi…, a sve je prihvaćeno i potvrđeno od strane EVROPE”, da znam crnogorsku prošlost i istoriju bolje od nekih, jer proučavam njenu istoriju 19. i 20. vijeka, a bogme i živio sam svih dvadeset ljeta u vremenu vlasti čovjeka od kojega danas čuh da podnosi “OSTAVKU” i da je to njegov “lični čin” o kojem je on dugo razmišljao i sada shvatio da je političko i ekonomsko stanje u Crnoj Gori “zrelo” i “stabilno”, barem tako razumjeh i to izvukoh kao “crvenu nit” i poentu od svega onoga što prethodno nam pročita, i mi čusmo.

Nećemo se vraćati na ono što je u prethodnom vremenu govorio da će biti ili da neće biti ostavke, da će je podnijeti kada nađe za shodno i on izabere trenutak, a bogme i da za sada o tome nema zbora i tako dalje, već da rečemo da je ovaj njegov lični čin “OSTAVKA” za sada “t(r)ajan” čin, pa što će se desiti 2013. godine o tome “bolje da pitate vračaru”. Dakle, “OSTAVKA” na državničku funkciju i položaj prepuštena je drugom čovjeku, vjerovato da će to biti onaj koga on predloži, ali će se o svemu tome razgovarati, dogovarati, razglabati, predlagati na visokom partijskom nivou DPS-a, i to one najjače i najbrojnije stranke danas u Crnoj Gori, a koja intezivno radi na “približavanju DPS-a i SNP-a”, jer to je proces sa kojim bi oni opet mogli biti “jedinstveni” kao nekada i opet preuzeti vlast da bi dominirali još nekoliko decenija!

Pravo da vam kažem ne bijah mnogo zadovoljan onim što nam nabroji kao prosperitet, kredibilitet, demokratski razvoj, ulazak u ko zna sve koje asocijacije i pred sve koja vrata čekamo da konačno uđemo, da su uspostavljeni svi diplomatski odnosi sa brojnim pa i najjačim državama svijeta, i tako dalje, zato se na to neću ni osvrnuti, jer sam u nekim mojim ranijim tekstovima o tome rekao svoju riječ. Ono što je u ovome trenutku, po mojem mišljenju, važno jeste da se prvi čovjek Vlade Crne Gore konačno “(od)lučio” na tako (od)važan korak da “podnese OSTAVKU”, a koja ničim nije iznuđena niti je bilo ikakvoga političkog ili nekog drugog pritiska!? Treba čovjeku (po)vjerovati na tako datu riječ, i reći da ne može biti mjesta za sumnju u sve ono što se prije nekoliko mjeseci govorkalo, šuškalo, nagađalo, sigurno događalo, da će do kraja godine taj isti Predsjednik Crne Gore podnijeti ostavku. I desi se čudo neviđeno ili već odavno naslućeno, najavljeno i sada viđeno.

Šta reći brojnim simpatizerima, pristalicama njegove stranke, brojnim ulizicama i političarima kojima je prvi čovjek mnogo pomagao, a koje je za sobom na distanci držao prosipajući iz ruku po malo soli, a stado blejalo koliko je moglo, hvalilo ga do nebesa, dodvoravalo se, ljubilo skute, veličalo njegov lik i djelo?! Šta će reći veliki pjesnici, književnici, bivši političari i oni koji ga iz milošte nazvaše “dvometricom”? Da li je od njih bilo suza, makar radosnica ili će poteći potoci od prolivenih suza? Svima njima biće uskraćena dugo godina ispružena ruka iz koje su “so” dobijali da bi zobali pa su poslušno ćutali, gmizali ili kao crvi prcali u vis da bi po nešto uhvatili.

Da ne zaboravim da se osvrnem i na najbrojniju političku stranku na čijem čelu nekadašnji prvi čovjek i dalje ostaje da je vodi shodno procesima koji su “odavno” započeti, i ujedno da po nešto kažem o najuticajnijim političarima DPS-a. Treba reći, mada to gotovo svi znaju, da opozicije u Crnoj Gori već odavno nema kao jakog političkog faktora i to nije dilema. Međutim, unutar same stranke DPS-a sasvim je sigurno da ima nekoliko politički jakih ličnosti koje sada neće dozvoliti onu kompaktnost članstva u pojedinim opštinskim odborima i da će morati veoma brzo doći do raslojavanja i formiranja političkih grupacija koje će imati intenciju za osamostaljenjem i prigrabljivanjem političke vlasti i svih onih privilegija koje same po sebi dolaze, onog časa kada dođe do razdvajanja odnosno rascjepa i formiranja novih stranaka. Tek tada će se razviti politička borba u Crnoj Gori i tek onda možemo očekivati da se jasnije uoči razlika između opozicije i pozicije. Takođe, treba istaći da političko iskustvo prvog čovjeka, sada u “t(r)ajnoj ostavci”, biće za izvjesno vrijeme jak činilac održavanja stabilnosti unutar DPS-a. Za sada toliko o tome.

Šta će se desiti sa političarima iz vremena “rata za mir” poslije ostavke prvoga čovjeka? Po mojem mišljenju, neki će od njih povući mudar potez i iskoristiti trenutak u cilju potpunog povlačenja iz politike, kako bi se “zaboravilo” ili umrtvilo javno mnjenje ili reagovanje pojedinaca na nekadašnju njihovu političku djelatnost i prošlost. Odlazak sa državničke funkcije ujedno je i signal onima na nižoj političkoj rang listi da htjeli ili ne prihvate odluke još uvijek najjače političke ličnosti u Crnoj Gori, a koja nije i neće tako (svoje)voljno sve prepuštiti drugima. Vlast i privilegije iz vlasti imaju dugo trajanje, a slast za političku vlast posebno onih koji su bili dugo u njoj ostaje trajna i najslađa strast. Ljubav je prolazna, ali strast onih u vlasti za još veću vlast ostaje do kraja njihovoga života, a barem takvih primjera u Crnoj Gori ima na pretek.

Zašto otvoreno ne reći da evropske integracije i ulazak u zajednicu država Evrope, barem prema nekim prognozama koje dolaze sa zapada, ne može biti prije 2020. godine, a toliko napora i novaca smo potrošili do sada, a još toliko ili mnogo više nam predstoji da potrošimo i u potpunosti osiromašimo ovo malo građana koji ionako na jedvite jade krpe kraj mjeseca sa početkom narednoga mjeseca? Čini mi se da bismo i bez mnogo toga što smo radili svakako do tada ušli voljno ili nevoljno u Evropsku Uniju, a sve se bojim da će se ona prije našega ulaska raspasti ili formirati neka nova zajednica država u Evropi!

I na kraju, ipak, treba upitati prvog čovjeka i ne samo njega nego i njegove partijske drugare, političke i državne faktore, ministre njegove, političke protivnike, pa bogme i bivše političke lidere, da li je ovaj današnji “lični” čin “OSTAVKA ILI (PRI)VID O(P)STANKA”. Ako mene pitate, pored onoga što sam rekao, mislim da je u pitanju postepeni odlazak u cilju političkog opstanka. Vlast je neizmjerna strast!

Podgorica, srijeda, 22. decemar 2010. godine                                     Dr Momčilo D. Pejović,

Kraj dugog cutanja?


Kraj dugog cutanja?




Dik Marti je uspeo tamo gde vecina u samoj Srbiji nije verovala da se to  možei, a saveznici OVK bili sigurni da je tako šta apsolutno nemoguce – dokazao je ne samo postojanje logora OVK u Albaniji, vec i trgovinu organima. Ali, da li ce ’forsiranje’ Hašima Tacija i izbegavanje Ramuša Haradinaja, biti dovoljno da se raskrinkaju nedela OVK, narocito sama trgovina organima? I  nije li medijska hajka na Zapadu protiv Tacija samo konacni znak da ce „Zmija“ morati da plati ceh svog odvajanja od Nemacke?…  Kompletan tekst: www.koreni.net



Osecaj za odgovornost




Smrt dvoje staraca od smrzavanja i važnost unuta rstranackih izbora u DS, kao i istraživanja javnog mnjenja koja pokazuju strahovitu rascepljenost Srbije na dva dela, dobar su razlog da pitamo vlast: kada cete, i kako, pokazati svoj osecaj za odgovornost prema društvu i državi? Kompletan tekst na: www.koreni.net


Krsna slava




Svaki pripadnik srpskog naroda zna da su krsne slave jedan od najvažnijih obicaja koji se vekovima prenosi sa generacije na generaciju. Skoro svaka srpska porodica slavi svog sveca – zaštitnika, kome je posvecen odredeni dan u crkvenom kalendaru. Najveci broj Srba proslavlja Sv. Arhandela Mihajila- Arandelovdan,  Sv. Nikolu – Nikoljdan,  Sv. Jovana –Jovandan,  Sv. Savu- Savindan, Sv. Ðorda- Ðurdevdan i druge. Tekst na:  www.koreni.net




Skupština Srbije 21. 01. 2009.




Miloš Aligrudic: Kao što ne misle o tome, kao što brzopleto gledaju da se nekom dodvore, misleci da ce nešto od ekonomskih koristi za Srbiju pasti s neba, automatski, jednako tako, po toj istoj pilecoj logici, oni ni dan danas ne umeju da zaštite ekonomske interese Srbije bez obzira i nezavisno od problema Kosova i Metohije…. Tekst na:  www.koreni.net